Het is 2025 en de Oekraïne-Rusland oorlog is ten einde. Ex-soldaat Sergey is mentaal beschadigd door het geweld, maar probeert de draad weer op te pakken. Na ontslag bij de plaatselijke staalfabriek vindt hij een nieuwe baan; het rondrijden van schoon drinkwater naar de weinig overgebleven bewoners van de vervuild geraakte regio.

Hij komt in contact met Black Tulip, een organisatie die de lichamen van omgekomen soldaten opspoort om die een waardige begrafenis te geven. Sergey meldt zich aan als vrijwilliger. Het werk is afschuwelijk, maar geeft hem een zekere rust en verlossing. Als er tussen hem en collega vrijwilliger Katya een klein vonkje overspringt, zien we zelfs een sprankje hoop.

 

In contrast met de thematiek van de film, is Atlantis een lust voor het oog. Vasyanovych heeft een ongekend oog voor compositie en kleur en creëert uit de waanzin van de oorlog een monumentaal en indringend epos. 

Atalantis still 06.jpg
Atalantis still 04.jpg
Atalantis still 05.jpg
Atalantis still 03.jpg

De internationale pers over ATLANTIS

poetically pure art-house cinema

 

There is severe beauty in these images, albeit of a funereal kind
VARIETY

dark yet humanly luminous
Hollywood Reporter

Atlantis is an intelligent film. An important one too

High on Films

Poster NL A4.jpg

ATLANTIS ging in premiere op het IFFR 

De landelijke uitbreng was gepland voor 26 maart 2020,

maar is vanwege Corona verschoven naar september.

Valentyn Vasyanovych, Oekraïne 2019

Met Andriy Rymaruk, Liudmyla Bileka, Vasyl Antoniak

108 minuten. Te zien vanaf 26 maart

.

© 2016/2020

De Filmfreak BV | Van Hallstraat 54 | 1051 HH Amsterdam